دیشب برای رفع خستگی های روزمره روزگار، گلستان شیخ اجل را گشودم در صفحه اول چشمم به این جملات افتاد:
در خبر است از سرور کاینات ومفخرموجودات و رحمت عالمیان وصفوت آدمیان و تتمّه دور زمان محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم : ...
هر گاه یکی از بندگان گنه کار پریشان روزگار دست  انابت  به امید اجابت بردرگاه حق جل وعلاء بردارد ایزد تعالی در وی نظر نکند ، بازش بخواند باز اعراض کند ، بازش به تضرع و زاری بخواند ،حق سبحانه و تعالی فرماید :
 یا ملایتکی  قد استحییت من عبدی ولیس له غیری فقد غفرت له.
 دعوتش را اجابت کردم و حاجتش برآوردم که از بسیاری دعا و زاری بنده همی شرم دارم
      کرم بین و لطف خداوندگار           گنه بنده کرده است و او شرمسار

در حاشیه صفحه با مداد این گفتار رسول اکرم را قبلا اضافه شده بود :
توبه کرده از گناه مانند این است که تازه متولد شده باشد .
با خودم گفتم : به راستی تولد ما در کدام روز است ؟