دیشب برای رفع خستگی های روزمره روزگار، گلستان شیخ اجل را گشودم در صفحه اول چشمم به این جملات افتاد: در خبر است از سرور کاینات ومفخرموجودات و رحمت عالمیان وصفوت آدمیان و تتمّه دور زمان محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم : ... هر گاه یکی از بندگان گنه کار پریشان روزگار دست انابت به امید اجابت بردرگاه حق جل وعلاء بردارد ایزد تعالی در وی نظر نکند ، بازش بخواند باز اعراض کند ، بازش به تضرع و زاری بخواند ،حق سبحانه و تعالی فرماید : یا ملایتکی قد استحییت من عبدی ولیس له غیری فقد غفرت له. دعوتش را اجابت کردم و حاجتش برآوردم که از بسیاری دعا و زاری بنده همی شرم دارم کرم بین و لطف خداوندگار گنه بنده کرده است و او شرمسار
در حاشیه صفحه با مداد این گفتار رسول اکرم را قبلا اضافه شده بود : توبه کرده از گناه مانند این است که تازه متولد شده باشد . با خودم گفتم : به راستی تولد ما در کدام روز است ؟
|